Het Grondwettelijk Hof heeft op 9 januari 2025 uitspraak gedaan over de prejudiciële vraag gesteld door het Arbeidshof te Brussel. De vraag betrof de grondwettigheid van artikel 1, §§ 1 en 2, van de wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters, identiteitskaarten, vreemdelingenkaarten en verblijfsdocumenten. Specifiek werd gevraagd of deze bepalingen in strijd zijn met de artikelen 10, 11, 23 en 191 van de Grondwet, in samenhang met diverse Europese regelgeving, door dakloze EU-burgers zonder verblijfstitel het recht op een referentieadres bij een openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn te ontzeggen, wat hun recht op vrij verkeer en maatschappelijke re-integratie belemmert.
De zaak betrof B.O., een Poolse burger die sinds 2007 in België verblijft, maar sinds 2018 geen vaste verblijfplaats heeft. Hij ontving regelmatig dringende medische hulp van het openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn van Sint-Gillis, maar zijn verzoek om inschrijving op het adres van dit centrum werd geweigerd. Het Arbeidshof te Brussel stelde vast dat deze weigering de sociale en administratieve re-integratie van B.O. verhinderde, en stelde daarom de prejudiciële vraag aan het Grondwettelijk Hof.
Het Grondwettelijk Hof oordeelde dat artikel 57, § 2, eerste lid, 1°, van de wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, de taak van deze centra beperkt tot het verlenen van dringende medische hulp aan vreemdelingen die illegaal in België verblijven. Hierdoor kon het openbaar centrum niet verplicht worden om het document af te geven dat nodig is voor inschrijving op het adres van het centrum, aangezien B.O. illegaal op het Belgische grondgebied verblijft.
Het Hof concludeerde dat de prejudiciële vraag geen antwoord behoeft, omdat een eventuele vaststelling van ongrondwettigheid van de betrokken wetsbepaling niet zou leiden tot een verplichting voor het openbaar centrum om het document af te geven aan B.O. Het arrest benadrukt dat de huidige wetgeving geen ruimte biedt voor maatschappelijke dienstverlening aan illegale vreemdelingen, anders dan dringende medische hulp.
Lees de samenvatting in een andere taal :
