De afschaffing van talrijke loketten in de stations en de veralgemening van ticketautomaten roepen vragen op over de gelijkheid van toegang tot de openbare mobiliteitsdienst. De digitalisering van vervoerbewijzen en de verhoging van de prijs van tickets die niet online worden aangekocht, versterken de moeilijkheden waarmee mensen in armoede, personen met een handicap of mensen die digitaal minder vaardig zijn, worden geconfronteerd. Terwijl verschillende officiële rapporten het belang benadrukken van het behoud van menselijke dienstverlening, papieren informatie en betaling met contant geld, blijven deze aanbevelingen grotendeels dode letter. Een aanzienlijk deel van de bevolking is analfabeet of niet in staat digitale hulpmiddelen te gebruiken, terwijl de digitale kloof om financiële en sociale redenen blijft bestaan. Het opleggen van een meerkost aan wie zijn ticket niet online kan kopen, vergroot de ongelijkheden. Tijdelijke begeleidingsmaatregelen bieden geen antwoord op het structurele probleem van de toegang tot de openbare dienst. De strijd tegen armoede en digitale uitsluiting zou een voorafgaande voorwaarde moeten vormen voor elke politieke beleidskeuze. Het dagelijkse leven in armoede blijft moeilijk verenigbaar met een volledig virtuele wereld.
Lees het cursiefje in een andere taal : Dit cursiefje is alleen beschikbaar in het Frans.