Dit artikel begint bij een bespreking van een filocafé over menselijke waardigheid waarbij Brusselaars met een leefloon te gast waren. In zo’n filocafé bedenken burgers in een gemoedelijke sfeer wijsgerige vragen, kiezen er één bij stemming uit die ze dan gezamenlijk bediscussiëren vanuit een vrolijke twijfel omtrent gehanteerde begrippen en denkkaders. Met die mix van ernst en luchtigheid gingen Nederlandstalige sociaal werk docenten in dialoog met twee Franstalige burgercollectieven, le Collectif Cartach en le CAPS. Beide groepen rechthebbenden ijveren voor de toekenning van leefloon als volwaardig mensenrecht.
Het artikel gaat vervolgens in op het achterliggende participatief actieonderzoek. Het onderzoek ontstond in de schoot van Baskuul, een project van SAAMO Brussel. Samen met een team van opbouwwerkers werd onderzocht hoe rechthebbenden op een leefloon hun afhankelijkheid ten aanzien van hun OCMW’s beleven.
Dit commentaar is alleen beschikbaar in het Nederlands: