Publieke dienstverlening was de voorbije twee jaar het onderwerp van structureel overleg tussen mensen in armoede en hun verenigingen enerzijds, en diverse actoren in de strijd tegen armoede anderzijds. Mensen in armoede deelden hun ervaringen als gebruikers van publieke dienstverlening en onderzochten in dialoog met andere actoren hoe publieke diensten hun dienstverlening toegankelijker kunnen maken, zodat iedereen zijn rechten kan realiseren. Een rode draad doorheen dit overleg was een pleidooi voor meer menselijkheid. De resultaten van dit overleg en van de kruisbestuiving tussen ervaringskennis, terreinkennis en academische kennis zijn opgenomen in het tweejaarlijks Verslag 2024-2025 van het Steunpunt tot bestrijding van armoede. In dit artikel belichten we enkele aanbevelingen uit dit Verslag dat pleit voor een beleid en aanpak die menselijkheid als kompas hanteren in publieke dienstverlening. Maar eerst staan we stil bij enkele evoluties die een menselijke publieke dienstverlening steeds meer onder druk zetten.
Lees dit commentaar in een andere taal.
